BilimVadisi.COM

Başınızı kaldırıp, ara sıra da olsa gökyüzüne baktığımızda, parlayan yıldızların güzelliğinden etkilenmeyenimiz yoktur. Ancak, günlük yaşamın koşturmacasında, bu güzelliğin farkına pek azımız varıyor; hele bir de büyük kentlerde yaşıyorsak, etrafımızdaki beton yığını ve ışık kirliliği, istesek de bu güzelliği görmemizi engelliyor. Ancak, yine de arada bir gökyüzüne bakıp, bundan zevk alıyorsanız, siz de amatör gökbilimci sayılırsınız.

Güneşten uzaklığı 228.6 milyon km, yarıçapı 3377 km kütlesi dünyadakinin 1/10 kadar, yerçekimi gücü dünyadakinin %40 ı kadar, yoğunluğu 3.95 gr/cm3, kendi etrafında dönüşü 24 sa 37 dk, güneş çevresinde tam bir dönüşü de 687 gündür. Kutup bölgelerinde buz tabakası vardır. %95 CO2, %3 N, %1 den daha az O2 ve pek az su buharı içeren çok seyreltilmiş atmosferi vardır. Saatte 160 km esen rüzgarlar görülür. Atmosfer basıncı dünyadakinin %1 i kadardır. Sıcaklık +20 0C ile -70 0C arasında değişir. Morötesi ışınlar bütün etkinliği ile yüzeyine ulaşır.

Hayat,büyüklüğü kâinatla kıyaslandığında, rakamlarla ifade edilemeyecek kadar küçük bir gezegende var edilmiş. Bu küçük gezegenin, neredeyse hiçbir köşesi yok ki, üzerinde hayattan bir iz olmasın. Hayat her tarafımızda. O kadar ki, biz insanların bu hayatın büyük bir kısmından şikayetçi olduğumuz durumlar bile oluyor. Nasıl şikayetçiyiz derseniz anlatalım.

Saatte 1000km hız yapan bir jet ile;

Ay’a 17 günde,
Venüs’e 4,5 yılda,
Mars’a 6 yıl 9 ayda,
Merkür’e 10 yılda,
Jüpiter’e 76 yılda,
Satürn’e 152 yılda,
Uranüs’e 425 yılda,
Neptün’e 675 yılda,
Plüton’a 700 yılda, ancak gidilebiliyor.

Oldukça ilginç değil mi? Aklında diğer gezegenlere neden astronot gitmiyor diye bir soru varsa geçerli bir açıklama olabilir .

Diğerlerine gecelim!

Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi’nin (NASA), Mars’a sadece 3 aylığına gönderdiği, ancak 5 yıla yakın süredir faal bulunan robotlarından Opportunity, Kızıl Gezegen’de 1 yıl önce indiği dev bir kraterden yeni çıktı.